σήμερα

σήμερα, αγόρασα ένα vaio.

μπήκα στο μαγαζί στην στουρνάρη, είπα “θέλω ένα τέτοιο“, με ρωτήσανε με ένα ευγενικότατο χαμόγελο “τώρα;” απάντησα “ναί” εξίσου χαμογελαστά και ευγενικά, και μου το έφεραν. πιστεύω πως είναι από τα ασχημότερα μοντέλα που υπάρχουν. ένα ασχημόπαπο είναι.
ενοχλήθηκα που έπρεπε να πάρω τσάντα να το βάλω μέσα. ο νεαρός που με εξυπηρέτησε μάλλον νόμιζε πως δεν ήξερα τί αγόραζα. μου είπε πως άν με δούν να κυκλοφορώ με κουτί που γράφει το όνομα vaio μπορεί να μου το κλέψουνε άσε που έχουν οργανώσει οι φοιτητές ιστορία πάλι για σήμερα το απόγευμα. το κουτί του vaio έχει ένα ωραίο χερούλι και το προτιμούσα από την τρύπα της τσάντας από όπου την κράτησα.

μου κατάκοκκίνησε τα χέρια.

περπάτησα από την στουρνάρη μέχρι το μεταξουργείο. έγινε και το πρωϊ. είχα πάει στο υποθηκοφυλακείο.

σήμερα, αγόρασα ένα vaio.

όχι επειδή τρελλάθηκα μαζί του, αλλά επειδή το χρειάζομαι,

και επειδή δεν το πλήρωσα εγώ, αποφάσισα να πάρω φυσικά πάντα κάτι σε vaio αλλά όχι εκείνον που ερωτεύτηκα (ναί, το ομολογώ, fingerprint recognition makes me wet και είναι μόνο 1.69 kg!) και το οποίο θα έπαιρνα κάτω από άλλες συνθήκες.

αυτά για

σήμερα.

υ.γ. δεν ξέρω γιατί δεν ανέφερα το μοντέλο…είναι ένας vgn-fe31h…