in-formation

Σήμερα ήθελα να φτιάξω κάτι αλλά δεν έκατσε γιατί είχαμε μεσημεριανό halloween πάρτυ για την 7χρονη Χ και τους φίλους της κι έπρεπε να σκεφτώ τί να βάλω. έτσι έβαλα ένα ζευγάρι κέρατα που φωτίζουν, έβαψα την μούρη μου με κόκκινη και μπλέ σκιά και φόρεσα το κόκκινο φουστάνι (όχι δεν μοιάζω με φωτιά, είμαι. ευχαριστώ) κι έτσι πήγαμε, έ πρώτη φορά σε halloween πάρτυ, πλάκα είχε, τα τσάκισα τα μικρά στο ουρλιαχτό, πολύ γέλιο, ένας παραλίγο να μου βάλει τα κλάμματα αλλά ευτυχώς τον κατάφερα και γίναμε φίλοι μετά. μπήκα πρίν λίγο και διάβασα στο τρόλ κάτι πολύ ωραίο και μετά βρέθηκα στο μπλόγκ deuced.

Βρίσκομαι σε μιά τελείως διαφορετική πραγματικότητα (γενικά) και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την γεωγραφική μου τοποθεσία αλλά σκέφτηκα πως ήθελα να πώ κάτι και έτσι το λέω παρακάτω…

Ο αρχικός λόγος για τον οποίο προτίμησα αυτό το μέσο είναι ένας άλλος άνθρωπος, ένα γκίκ που πολύ σωστά θεώρησε πως θα το διασκέδαζα. Μετά από ένα διάστημα έκλεισα το πρώτο μπλόγκ που είχα και σταμάτησα να ασχολούμαι για περίπου ένα χρόνο. Κάποτε προσπάθησα να φτιάξω μιά σελίδα αλλά δεν κράτησε πάνω από δύο εβδομάδες “το αστείο”. Μετά, δηλαδή τον φλεβάρη του 2005, άνοιξα ετούτο το μπλόγκ. Αιτία ήταν η επιθυμία έμμεσης επικοινωνίας, εικονική και άκρως ιδιωτική, ένας τρόπος να αφήνω και να μου αφήνουν ίχνη που μόνο εγώ μπορώ να αναγνώσω.

Το εικονικό περιβάλλον (δηλ. το περιβάλλον των εικόνων, imaginary, image) δεν έχει να κάνει μόνο με τί βρίσκεται “εκεί έξω” αλλά πρωτίστως με το τί “βρίσκεται μέσα” στον κάθε έναν, ή καλύτερα, με την εικόνα που έχουμε για εμάς και/ή για εκείνη που θέλουμε να προβάλλουμε.* Ο τρόπος έκφρασης σχετίζεται με πάρα πολλές παραμέτρους και κύριο συστατικό είναι η πνευματική κατάσταση του καθενός την δεδομένη στιγμή. θα ήταν ενδιαφέρον εάν γινόταν μιά συγκριτική μελέτη σχετικά με τους σχολιαστές (μιάς και για εκείνους μιλάμε, υπάρχουν και απλοί αναγνώστες) και τα μπλόγκ που τους προσελκύουν. όπως κάθε άνθρωπος “μου βγάζει” διαφορετικές συμπεριφορές, έτσι και κάθε πόστ, κάθε σχόλιο, κάθε εικόνα, “μου βγάζει” κάτι διαφορετικό. πάντα βέβαια σχετικά με την ιδιοσυγκρασία μου και την δεδομένη πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι.

Τα μπλογκς θα μείνουν στην ιστορία σαν η τελευταία αποτυχημένη προσπάθεια έκφρασης του σύγχρονου ανθρώπου, σαν μια κακέκτυπη μεταφορά της κοινωνικής σύμβασης που βιώνουμε καθημερινά….

Συμφωνώ. Το μέσο, τα μπλόγκς στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι εκείνο που θα προκαλέσει περισσότερη ή καλύτερη επικοινωνία (το ίδιο ισχύει και με το κινητό τηλέφωνο)και η οποιαδήποτε πίστη πως τα μπλόγκς θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο είναι αφελής. Την ίδια στιγμή όμως η δική μου εμπειρία είναι διαφορετική -και ίσως και άλλων μαζί με εμένα: δεν νιώθω ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο μοναξιά από ότι πρίν τα μπλόγκς, ακόμη κι άν είχα την χαρά να γνωρίσω από κοντά δύο μπλόγκερζ-αληθινούς-ανθρώπους (και μέσω αυτών άλλα άτομα). δεν περίμενα το μπλόγκ για να εκφραστώ και για να πώ την αλήθεια μου είναι πολύ περισσότερα εκείνα που θα ήθελα να “γράψω” αλλά από τεμπελιά δεν το κάνω (π.χ.θα μπορούσα να δίνω μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου μου σε αυτό). βέβαια η ζωή μου κάθε άλλο παρά μέρος “κοινωνικής σύμβασης” είναι…

Ενώ βρίσκω πως το να “πράττει” κανείς διαδυκτιακά (να υπογράφει, να οργανώνει κ.ά) είναι πολύ σημαντικό (κυρίως γιατί ενημερώνει πολλούς για πράγματα που κάτω από άλλως συνθήκες δεν θα ενημερώνονταν) δεν περιμένω π.χ. το γεγονός ότι απλά έκανα δύο κλίκ και έγινα μέλλος του “stop child abuse” στο facebook πως αυτό θα οδηγήσει και στο τέλος της παιδικής κακοποίησης (ιδίως γιατί και μέλος να μην είχα γίνει, πάλι το ίδιο θα ευχόμουνα) και το ίδιο ισχύει με όλες τις εικονικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων και των “πράξεων” εντός μπλόγκ.

Αυτό έχει να κάνει πάντοτε και μόνο με τον εκάστοτε χρήστη και φοβάμαι πως η ανάγκη για να τεθεί η διαδυκτιακή συμπεριφορά σε ανάλυση είναι ένα τρόπος για να αρνηθούμε (denial) τις έξω-διαδυκτικακές συμπεριφορές (των οποίων -και των δύο- την συλλογικότητα πολύ θα αμφέβαλλα). λές και τις έξω-διαδυκτιακές συμπεριφορές τις κάνουμε foreclosed (“κατάσχεση”)-σαν να μην υπήρξαν/υπάρχουν.** ακόμη πιστεύω πως μεταφέρουν το οποιοδήποτε “ζήτημα” στο εικονικό πεδίο αντί να το φέρνουν πιό κοντά στο αληθινό (real) πεδίο.

in-formation*** is

________________
* Lacanian mirror stage

**The Freudian concept of Verwerfung

***According to the Oxford English Dictionary, the earliest historical meaning of the word information in English was the act of informing, or giving form or shape to the mind, as in education, instruction, or training. A quote from 1387: “Five books come down from heaven for information of mankind.” It was also used for an item of training, e.g. a particular instruction. “Melibee had heard the great skills and reasons of Dame Prudence, and her wise informations and techniques.” (1386)

The English word was apparently derived by adding the common “noun of action” ending “-ation” (descended through French from Latin “-tio”) to the earlier verb to inform, in the sense of to give form to the mind, to discipline, instruct, teach: “Men so wise should go and inform their kings.” (1330) Inform itself comes (via French) from the Latin verb informare, to give form to, to form an idea of. Furthermore, Latin itself already even contained the word informatio meaning concept or idea, but the extent to which this may have influenced the development of the word information in English is unclear. (από etymology)

As a final note, the ancient Greek word for form was eidos, and this word was famously used in a technical philosophical sense by Plato (and later Aristotle) to denote the ideal identity or essence of something (see The Forms).

Tags: χάουλερ III, Psychoanalysis