βγαίνω από την πόρτα, να πάω μέχρι απέναντι να δώ αν χρειάζεται βοήθεια η μάδερ
κι έτσι όπως βγαίνω
δεν ξέρω γιατί, στέκομαι
κοιτάω πέρα-δώθε και ξαφνικά
το πλαστικό ρόδι προσγειώνεται πάνω στην πλάτη μου
μετά από στάση ελαφρώς στο κεφάλι
κι ένα ώχ απ’το χτύπημα
τί να πείς;!
