ευθυγράμμιση Ι

πρώτη ιανουαρίου του 2008 είναι το τελευταίο μέϊλ που κατέβασε το μηχάνημα που γράφω, και από τότε δεν είχε μπεί όν-λάϊν. μιλώ για τον πρώτο μου μάκη, εκείνον τον θεϊκό μάκη που στα χέρια τον πήρα και τον κουβάλησα απο το πολυκατάστημα μέχρι το σπίτι-ούτε τάμα να τον είχα κάνει- και τα χέρια μου μετά που να πληκτρολογήσουν έτσι που είχανε γίνει.
τον υπολογιστή αυτόν τον έφερα τυλιγμένο σε μιά κουβέρτα της μπί-έϊ απο ελλάδα΄αθήνα-πολή με αεροπλάνο, μετά ντιγιάρμπακίρ και μετά όν μάϊ λάπ για εννιά ώρες μέχρι τα άρβυλα. δεν τον άφησα στο πάτωμα ούτε ένα λεπτό και στο αεροπλάνο δεν υπήρχε περίπτωση να κάτσει οπουδήποτε αλλού παρά στα μαλακά μου μπουτάκια, παρά τις παρακλήσεις της όμορφης αεροσυνοδού πως αποτελεί κίνδυνο. κίνδυνος ο μάκης μου; της είπα με ένα βλέμμα προσπαθώντας να του κλεισω τα αυτιά μην ακούσει τι λέει η άσχετη και στεναχωρεθεί, αλλά τελικά συμβιβαστήκαμε και τώρα δεσπόζει ανάμεσα στο πρό και το έρ- μοιράζεται την σύνδεση του πρώτου και χαζεύει από ψηλά το αδύνατο έρ- έμ, πως να το κάνουμε, έτσι είναι, αλλάζουν οι καιροί.
εμένα δεν μου συμβαίνουνε πολλά τον τελευταίο καιρό, ή ίσως να μου συμβαίνουνε αλλά να μην τα βλέπω.
μάλλον ευθυγράμμιση θέλω κι εγώ, όπως ο μάκης.