πως μου ήρθε τώρα ήθελα ένα υποβρύχιο βανίλια με το κουτάλι τίγκα μέσα στο ποτήρι με το κρύο νερό, πάγος όμως, και να ταλαβουτάω λές και κάνω μπάνιο για πρώτη φορά στην παραλία
και μετά παστέλι, έτσι με σουσαμάκι χρυσό-χρυσό και μέλι όχι αυτά με την ζάχαρη τα δήθεν παστέλια
κι έτσι κι ένα με αμύγδαλα λες και βρέθηκα πρώτη φορά στο θερινό σινεμά στο χωριό -αλλά χωρίς τα στραγάλια που μου πετούσαν φυσοκάλαμο-
και τώρα που είπα αμύγδαλα
κι ένα κομμάτι μπακλαβά αμυγδαλένιο, άσπρος-άσπρος με καβουρντισμένη αμυγδαλόψιχα και φρέσκο βούτυρο από το χωριό που θυμίζει χριστούγεννα βέβαια αλλά άμα το μπασταρδέψεις λιγουλάκι εκεί με μιά μπάλα βανίλια παγωτό, νά σου το απογευματινό στα τραπεζάκια της πλατείας καλοκαίρι μετά τον ύπνο -για την υπογλυκαιμία δηλαδή-
άχ, κι ένα κομμάτι γαλακτομπούρεκο της μαμάς που το κάνει με το σιροπάκι λεμόνι και μυρίζει ο τόπος άνοιξη,
βάλε κι ένα καφέ στα διπλανά.
ούφ,
πάω για γκαζόζα,
έσκασα μες την σκέψη.
