για λίγο

κάθομαι, για λίγο. ακούω τον ήχο που βγάζει το σάϊτ της ταινίας που κατάφερα να δώ πριν κάποιες μέρες μεταξύ 3-5 το πρωϊ, kite runner στο όνομα. βρήκα κι ένα άρθρο κριτικής, πολύ με άρεσε και το σκέφτομαι, για λίγο. ετούτες τις μέρες, πάνε βδομάδες δηλαδή, καλά όχι και πολλές, που έχω αϋπνίες, δηλαδή δεν μπορώ να κοιμηθώ στην ώρα μου, εκεί κοντά τις 1-2 που συνήθως πέφτω, πιάνω το σταυρόλεξο που αγόρασα την τελευταία που ήμουν ελλάδα, να κάνω και λίγο πράκτις τα ελληνικά που δεν έχω, και όλο κάτι κουλά ξεχνάω, τα ξέρω δηλαδή, εδώ νά στα χείλη τα έχω και τα αναθεματισμένα δεν μού’ρχονται, χαλαρώνω, το αφήνω, πάω στο επόμενο, κι εκεί που κάτι άλλο πάλι κολλάει γυρίζω στο προηγούμενο και το βρίσκω, και πάει λέγοντας, αλλά ο ύπνος δεν με πιάνει, μετά πιάνω ένα βιβλίο, εκεί δίπλα τα έχω, πιάνω ένα, όποιο είναι, άν και συνήθως το μελετάω κι αυτό γιατί δεν είναι όλες οι νύχτες ίδιες, κι αρχίζω. κάπου στην μέση τις τέταρτης σελίδας με πιάνει και ο ύπνος, έχει πάει η ώρα 5 πάλι βέβαια. δεν ανησυχώ, θυμάμαι άλλη μιά φορά, πάλι καλοκαίρι, γιατί εδώ δεν ξέρω εάν το ανέφερα, αλλά καλοκαίριασε, έπιασε τους 30 έχει μιά βδομάδα καί, με είχε πιάσει λοιπόν υπνηλία, πρέπει να ήμουνα 15 ή κάτι, ένα ολόκληρο καλοκαίρι, ή έτσι το ένιωσα, την είχα βγάλει άϋπνη που λές, προσπαθώ να θυμηθώ τί συνέβαινε τότε, γιατί όλα σχετικά είναι, αλλά φαίνεται πρέπει να προσπαθήσω παραπάνω. διάλειμμα.