ντουμπάϊ 1

το ντουμπάϊ σήμερα είχε 47 βαθμούς και η υγρασία είναι τόση πολλή που ανοίγω για λίγο την μπαλκονόπορτα να κάτσω να κάνω ένα τσιγάρο έξω, αφήνω την πόρτα ελάχιστα ανοιχτή, και επιστρέφω σε ένα δωμάτιο όπου όλοι οι καθρεύτες είναι γεμάτοι υδρατμοί.
από φεράρι, λαμποργκίνι και κλασικά αμάξια, εμπορικά κέντρα που μοιάζουν με ολόκληρες πόλεις από μόνα τους, γυναίκες καλυμμένες από την κορυφή ώς στα νύχια που φορούν γυαλιά ηλίου και δεν φαίνεται ούτε ίχνος σάρκας, με τις λουϊ βιττόν και ύβ σέντ λοράν τσάντες, και τα τέσσερα παιδιά να τρέχουν, νέες κοπέλες εξίσου χλιδάτες, με φούστες, μέϊκ άπ και τα λοιπά, ινδοί, πακιστανοί, κινέζοι και κινέζες, ρωσίδες, εγγλέζοι και πολλοί, πολλοί άραβες με τα απίστευτα κάτασπρα πανωφόρια τους (khafia) σιδερωμένα λές και περνάνε όλη την ημέρα όρθιοι.
εδώ και ένα χρόνο οι κατασκευές στο ντουμπάϊ έχουν παγώσει. και μιλάμε για τεράστιους πύργους, αρκετές αρχιτεκτονικές παρωδίες, και τεράστια συγκροτήματα. αρκετοί είναι εκείνοι που οδήγησαν μέχρι το αεροδρόμιο, πάρκαραν τα πολυτελή αμάξια τους, αφήνοντας όλα τα χαρτιά στην θέση του συνοδηγού και την έκαναν με την πρώτη πτήση εξωτερικού. αποτέλεσμα: πάνω από τρείς χιλιάδες αυτοκίνητα παρκαρισμένα στο αεροδρόμιο χωρίς κανέναν να τα παραλαμβάνει. χρεωμένοι έως τα αυτιά, είχανε τις τράπεζες να μαζεύουν ένα-ένα τα αμάξια και να τα πουλάνε σε τιμές ευκαιρίας. ενοίκια έχουν πέσει κάτω από 50% από αυτό που ήτανε ενάμιση χρόνο πρίν και οι τιμές στα δωμάτια ξενοδοχείων όπως σε αυτό που μένω εγώ -μεγαλύτερο από το διαμερισματάκι μου στο μεταξουργείο- έχουν πέσει εξίσου.
το ντουμπάϊ ήταν/είναι ο παράδεισος του επενδυτή -ιδίως του επενδυτή εκείνου που δεν μπορεί να δηλώσει από πού βρήκε τα χρήματα που θα επενδύσει. μηδέν φόρους, καμιά εξήγηση, ελάχιστα χαρτιά -μιά ταυτότητα και 2-3 βαλίτσες γεμάτες χρήματα αρκούν.
έτρεχα σήμερα αλλά ξύπνησα στις 9, έκανα ένα τέλειο πρωϊνό στο δωμάτιο και άρχισα το τρέξιμο. στο ντουμπάϊ ήρθα για τρείς λόγους: ένα, να αγοράσω ένα σωρό χάρντγουέρ για το καινούργιο γραφείο -χέβυ ντιοϋτι πρίντερ, καρέκλες για το τρέϊνινγκ σέντρ, και για το γραφείο- μπόρντ ρούμ και γραφεία- όπως επίσης και στέϊσιοναρυ ματίριαλ. δύο, ραντεβού δύο/τριών ημερών με μία εταιρεία -που ξεκινάει αύριο, πρώτη ημέρα της εβδομάδας στην μέση ανατολή. τρία, αγορές για το σπίτι. διαφορετικά μαγαζιά κι αρκετό τρέξιμο με τον οδηγό πέρα δώθε. μετά από αρκετό τρέξιμο λοιπόν στις 7 το απόγευμα βρέθηκα πάλι πίσω στο ξενοδοχείο , το οποίο με ενημέρωσε ο μπάτλερ του ορόφου πως είναι όσο ψηλό όσο και η μεγαλύτερη πυραμίδα της αιγύπτου…τσίίίίζιιιιι… είπα λοιπόν πως ήρθε η ώρα να κάνω ένα μανικιούρ και ένα μασάζ στο σπά-ευχαριστώ πολύ, θα πάρω…
μελένιε….μελένιε λέω….άλλο φρούτο….και μετά από δύο ώρες πάμπερινγ βρέθηκα στο δωμάτιο, ζήτησα μιά σαλάτα κι ένα πιάτο ζεστούς μεζέδες, άνοιξα ένα μπουκάλι λευκό κρασί…
δέ ρέστ ίζ χίστορι….

αυτά…μόρ τουμόροου…